برج میلاد نماد تهران؟

منتشرشده: اکتبر 4, 2011 در روزانه

سه‌شنبه ۱۲/مهر/۱۳۹۰ – ۴/اکتبر/۲۰۱۱

شهرداری تهران از زمان گشایش برج «ناساز و بی‌اندام» میلاد تلاش می‌کند آن را به عنوان نماد تهران معرفی و تبدیل کند. شاید این کار به تقلید از «برج کانادا» (CN Tower) در شهر تورنتوی کانادا یا برج‌های مانند آن در مالزی و سنگاپور و دوبی و … باشد. اما باید توجه داشت که بیشتر این شهرهایی که برج‌های مخابراتی را نماد و نماینده‌ی خود ساخته‌اند در کشورهایی هستند که معمولا نوپا (و گاه نوکیسه!) هستند و سابقه‌ی معماری بومی و سنتی خود را ندارند و از این رو کوشیده‌اند نماد خود را در معماری نوین و امروزی پیدا کنند. حال آن که تهران و ایران کشوری است با سابقه و پیشینه‌ی معماری بسیار دراز و بهتر است نماد آن نیز بازتاب‌دهنده‌ی پیشینه‌ی معماری آن باشد. دقیقا به همین خاطر بود که در دوران پیش از انقلاب، مهندس حسین امانت با الهام از معماری سنتی و معماری نوین، «برج شهیاد» (آزادی امروزی) را طراحی کرد و ساخت. به نظر من بهتر است همان برج آزادی نماد تهران بماند. همان گونه که هنوز نماد شهر قدیمی لندن پل قدیمی و برج لندن است یا نماد ژاپن و چین خانه‌های سنتی آنها است. درباره‌ی پاریس شاید برج ایفل به خاطر این که جزو نخستین نمونه‌های مهندسی نوین است توجیهی داشته باشد اما برای تهران پس از این که ده‌ها شهر برج مخابراتی را نماد خود کرده‌اند به نظر من دیگر هیچ لطفی ندارد. تازه رستوران گردان برج میلاد هم که هیچ تناسبی با درآمد مردم شهر تهران ندارد.

در این که شهرداری تهران می‌خواهد برج میلاد را جایگزین برج شهیاد یا آزادی کند به نظر من دو دلیل می‌تواند نقش داشته باشد:

– میدان و برج آزادی (شهیاد) یادگاری از دوران گذشته است و پس زشت و ناپسند است.

– طبقه و قشر نوکیسه و تازه به دوران رسیده‌ی امروزی که هیچ درک و شناخت و ارجدانی از فرهنگ و تاریخ و معماری کشورمان ندارد، به تقلید از دیگر کشورها تنها می‌خواهد پز بدهد و بی‌ریشگی خود را (و نه کشور ما را) نشان دهد.

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. Siavash می‌گوید:

    سلامراستش وقتی اسم وبلاگ (یادداشت‌هایی درباره‌ی تاريخ و فرهنگ ايران زمین) را دیدم نتونستم این مطلب رو نفرستم امیدوارم دوستان روی این مطلب فکر کنند و به خاطره مسائل مذهبی جواب ندن!من دانشجوی رشته معماری داخلی در کانادا هستم و تاریخ معماری ایران را به خوبی میدونم و ساعت ها کنار استاد سیحون که میشه گفت بزرگترین معمار ایران هستند تاریخ معماری ایران را یاد گرفتم.من کاملا قبول دارم بخشی از مشکلات ما مربوط به اسلام میشه اما موزویی که دوست دارم بگم درباره معماری اسلامیستهمونطور که استاد امانت شهیاد را به زیبایی ساختن و همونطور که ما تخت جمشید را داریم باید این واقعیت را هم قبول کنیم که معماری اسلامی در ایران متولد شد و به عنوانه بخشی هنری از معماری دنیا شناخته شد، برج مخابراتی به نظر ساده و احتمالا زشت میاد اما از نظاره سازه و معماری یکی از سخت ترین سازها به شمار میاد!و برای همین کشورهایی مثل کانادا و مالزی یا آلمان از این برجها به عنوان نماد استفاده میکنند در صورتی که برج میلاد از نظر ارتفاع ششم هست و آلمان، امریکا، مالزی و خیلی کشورهای دیگه اسمشون بعد از ایران میاد.امیدوارم روزی همونجوری که به سی وسه پل و صدها اثر اسلامی در تهران و اصفهان و تبریز و غیره احترام میزاریم و برامون عزیز هستن، برج میلاد هم برای مردم نمادی از معماری ایران به شمار بیاد…آدریانا ساچی (استاد سازه در دانشگاه ملی روم) صفحه ۵۸ کتاب "برجهای مخابراتی و مردم دنیا" : در تهران به برج میلاد رفتم برجی که تنها سازه مخابراتی اسلامی در دنیاست! تا قبل از سفر فکر میکردم خیلی زیباست!برج زیبا بود…اما…اما تنهایی برج و سکوت آن و راننده هایی که بی توجه برج را در میزدند…تلخی از بین رفتن یک اثر معماری زیره پوست مذهب را به یادم آورد! سخت بود که برج با مردمانش کمتر از من حرف میزد…اما تهران اینگونه بود